- قبوله بابا!آدم جدیدی شدی!ولی اینو هم قبول کن که هیچ کاریو کامل انجام نمی دی.
-قبوله!اما من آدم دو پاره بودن ها نیستم.آدمی که یک چیز را بخواهد و تظاهر به نخواستنش کند.در من هزاران آدم زندگی می کنند که همیشه چیزهای مشترکی را می خواهند.شاید که کامل نبود این عبور چهل روزه ،اما کافی بود.مثل همه ی کافی های ناقص زندگی ام!
-باشه پروفسور!قبوله!(شخصیت اول و دوم با هم دست می دهند)
